Taille-lengteratio: de simpele 0,5-regel

De meeste mensen kennen hun gewicht en misschien hun BMI, maar veel minder mensen kennen hun taille-lengteratio, terwijl dat een van de nuttigste getallen is om thuis bij te houden. Het laat iets zien wat BMI niet kan: waar je lichaam vet opslaat. Vet rond je buik gedraagt zich anders dan vet elders, en deze simpele verhouding zet daar een getal op met niets meer dan een meetlint.

Zo meet je het

De rekensom is bewust eenvoudig. Meet je taille en deel die door je lengte, in dezelfde eenheid. Meet je taille halverwege de onderkant van je ribben en de bovenkant van je heupbotten, ongeveer ter hoogte van je navel, aan het eind van een normale uitademing en zonder het meetlint strak aan te trekken. Is je taille 80 centimeter en je lengte 170 centimeter, dan is je ratio 80 gedeeld door 170, ongeveer 0,47.

• Gebruik dezelfde eenheid voor taille en lengte, centimeters of inches.
• Meet direct op de huid of over dunne kleding.
• Houd het meetlint strak, maar druk de huid niet in.
• Adem normaal uit voordat je het getal afleest.

Waarom het BMI kan verslaan

BMI zet je gewicht af tegen je lengte, maar ziet geen verschil tussen spieren en vet en zegt niets over waar het vet zit. Twee mensen met dezelfde BMI kunnen heel verschillende hoeveelheden buikvet hebben. Omdat vet rond de organen sterker samenhangt met hart- en stofwisselingsrisico's, signaleert een maat op basis van je taille vaak problemen die BMI mist, vooral bij mensen met een normaal ogend gewicht maar te veel vet rond de buik.

• Het weerspiegelt buikvet, een belangrijke aanjager van metabool risico.
• Het gebruikt één grens voor alle volwassenen, dus het is makkelijk te onthouden.
• Het kan een verhoogd risico opsporen bij mensen met een normale BMI.
• Je hebt geen weegschaal nodig, alleen een meetlint.

Wat het niet doet

Geen enkel getal vertelt het hele verhaal. De taille-lengteratio meet geen fitheid, spiermassa of bloedwaarden, en de standaardgrens moet mogelijk worden aangepast voor sommige etnische groepen en tijdens een zwangerschap. Gebruik het als één snel signaal naast hoe je beweegt, je energie en controles door een zorgprofessional, niet als losstaand oordeel.